een reis doorheen het licht

A  LIFE  AFTER  DEATH  JOURNEY
by Patricia Diane Cota-Robles

http://eraofpeace.org

Jim McAndrew, a dear friend of mine, made his transition into the Inner Realms of Light on February 20, 2009. The day after his passing, I received a beautiful E-mail describing another person’s near-death experience. This information is profound, very inspiring, and comforting. I would like to share this with you now.

As you read these words, go within to the Divinity of your heart. Ask your I AM Presence to help you follow this near-death experience as though you were on this sacred journey yourself. This is truly a mind-expanding and a consciousness-raising opportunity for all of us.

By expanding this sacred knowledge through your Heart Flame, you will anchor this profound Truth into the Earth’s Crystal Grid System, and you will expand it through the mental and emotional strata of the planet. This wisdom will then be tangibly available to the masses of Humanity, and it will lift all Life up in energy, vibration, and consciousness.

In the midst of the chaos and confusion that is surfacing to be healed at this time, this information will be a powerful, healing gift to ALL Life on this planet.

A JOURNEY THROUGH THE LIGHT AND BACK
Near-Death Experience Story of Mellen-Thomas Benedict

 

Door het Licht

Thomas Benedict Mellen is een kunstenaar die in 1982 een bijna-doodervaring overleefde. Hij was meer dan anderhalf uur klinisch dood en gedurende die tijd verrees hij uit zijn lichaam en ging het Licht binnen. Omdat hij nieuwsgierig was ten aanzien van het universum, werd hij meegenomen naar de verre diepten van het bestaan en zelfs daarbuiten in de energetische Lege Ruimte achter de Big Bang.

Wat zijn bijna-doodervaring betreft heeft Dr. Kenneth Ring opgemerkt: “Zijn verhaal is een van de opmerkelijkste die ik in mijn uitgebreid onderzoek naar bijna-doodervaringen heb meegemaakt”.

De weg naar de dood

In 1982 overleed ik ten gevolge van een terminale kanker. De toestand waar ik in verkeerde was niet meer te behandelen en elk soort chemotherapie die ze me nog konden geven zou me tot een plantaardig bestaan veroordelen. Ze gaven me nog zes tot acht maanden. Ik was in de zeventiger jaren een informatiefreak en ik maakte me steeds grotere zorgen over de nucleaire en de ecologische crisis e.d.

Dus, omdat ik geen spirituele basis bezat, ging ik geloven dat de natuur een vergissing had gemaakt en dat wij waarschijnlijk een kankerorganisme waren op de planeet. Ik zag geen enkele manier waarop wij uit de problemen konden komen en dus kreeg ik kanker. Dat doodde me. Wees daarom voorzichtig met je wereldbeeld. Die van mij was zeer negatief. Dat leidde me naar mijn dood. Ik probeerde allerlei soorten alternatieve geneeswijzen, maar niets hielp.

Dus ik stelde vast dat het nu alleen tussen mij en God ging. Ik had me nooit eerder met God beziggehouden. In die tijd had ik me nooit eerder met spiritualiteit bemoeid, maar nu begon ik aan een leertocht over spiritualiteit en alternatieve geneeswijzen. Ik begon van alles te lezen wat ik over die onderwerpen te pakken kon krijgen, want ik wilde aan die andere kant niet voor verrassingen komen te staan. Ik las over verschillende godsdiensten en filosofieën. Zij waren alle heel interessant en ze gaven me hoop dat er iets was aan de overzijde.

Vervolgens was ik in die tijd een zelfstandige kunstenaar in gebrandschilderd glas en ik was niet verzekerd tegen medische kosten. Dus ik moest zonder verzekering de medische wereld tegemoet zien. Ik wilde mijn familie niet financieel uitputten, dus besloot ik dit zelf af te handelen. Ik had niet voortdurend pijn, maar af en toe had ik last van blackouts. Ik kwam zover dat ik niet meer durfde te rijden en uiteindelijk belandde ik in een tehuis voor terminale patiënten.

Ik had een eigen persoonlijk begeleider. Ik was zeer gezegend met deze engel die met mij deze laatste fase inging. Het duurde ongeveer achttien maanden. Ik wilde niet veel pijnstillers innemen want ik wilde zo goed mogelijk bij mijn positieven blijven. Toen kreeg ik zoveel pijn dat ik aan niets anders dan aan pijn kon denken, maar gelukkig duurde dat niet meer dan enkele uren per dag.

Het licht van God

Ik herinner me dat ik op een morgen om ongeveer 4.30 uur ontwaakte en ik wist dat het zover was. Dit was de dag dat ik zou gaan sterven. Dus ik riep een paar vrienden en nam afscheid van hen. Ik maakte mijn begeleider wakker en vertelde haar dit. Ik had met haar de afspraak gemaakt dat zij mijn dode lichaam zes uur met rust zou laten, want ik had gelezen dat er allerlei interessante dingen met je gingen gebeuren als je stierf. Ik ging opnieuw slapen.

Het volgende wat ik me herinnerde was het begin van een typische bijna-doodervaring. Plotseling was ik volledig bewust en ik stond op, maar mijn lichaam lag in bed. Om me heen was het donker. Maar toen ik uit mijn lichaam stapte was alles zelfs veel levendiger dan in de normale ervaring. Het was zo levendig dat ik elk vertrek in het huis kon zien – ik zag de bovenkant van het huis, ik zag alles om het huis heen en ik kon onder het huis zien.

Ik zag Licht schijnen. Ik keerde mij naar het Licht. Dit Licht leek sterk op datgene wat vele andere mensen met een bijna-doodervaring hebben beschreven. Het was zo prachtig. Het is tastbaar, je kunt het voelen. Het is verleidelijk, je wilt er naartoe gaan zoals je naar de armen van je liefste moeder of vader wilt gaan. Toen ik me naar het Licht bewoog wist ik intuïtief dat ik zou gaan sterven als ik naar het Licht toe zou gaan. Dus, toen ik naar het Licht toeging zei ik: “Wacht even, laat ik hier even blijven. Ik wil hierover nadenken, ik wil graag even met je praten voordat ik ga”.

Tot mijn verrassing kwam die hele ervaring op dat moment tot stilstand. Je hebt inderdaad controle over je eigen bijna-doodervaring. Het is geen onherroepelijke reis. Dus mijn verzoek werd gerespecteerd en ik praatte wat met het Licht. Het Licht veranderde in verschillende figuren, zoals Jezus, Boeddha, Krishna, mandala’s, plaatjes van archetypes en tekens. Ik vroeg het Licht: “Wat gebeurt hier allemaal? Licht, wil jij je alsjeblieft voor mij verduidelijken. Ik zou heel graag de werkelijkheid van de situatie willen begrijpen”. Ik sprak niet precies die woorden uit, want het was een soort telepathie.

Het Licht antwoordde. De informatie die ik ontving was dat je geloof bepaalt welke feedback je krijgt alvorens je het Licht binnenkomt. Wanneer je een Boeddhist, een Katholiek of een Fundamentalist was krijg je diezelfde feedback terug. Je krijgt een kans om hiernaar te kijken en het te onderzoeken, maar dat doen de meeste mensen niet. Toen het Licht zich voor mij onthulde, werd ik me ervan bewust dat ik werkelijk de matrix van ons Hoger Zelf zag.

Ik kan je alleen maar vertellen dat het veranderde in een matrix, een mandala van de menselijke zielen en dat wat we ons Hoger Zelf noemen een matrix is. Het is ook een verbinding met de Bron; ieder van ons komt rechtstreeks, als een directe ervaring uit de Bron.  Wij allen hebben een Hoger Zelf, of overzieldeel van ons wezen. Het openbaarde zichzelf aan mij in zijn meest werkelijke energievorm. De enige manier waarop ik het zo goed mogelijk kan beschrijven is dat het Hoger Zelf meer een kanaal, een verbinding is. Het ziet er niet op die manier uit, maar het is een rechtstreekse verbinding met de Bron die ieder van ons in zichzelf bezit. Wij zijn direct verbonden met de Bron.

Dus het Licht liet me de matrix van het Hoger Zelf zien. En het werd me volstrekt duidelijk dat alle Hogere Zelven als één wezen verbonden zijn en dat alle mensen als één wezen verbonden zijn, verschillende aspecten van hetzelfde wezen. Het behoorde niet tot één religie. Dus dat kreeg ik teruggespiegeld. En ik zag deze mandala van de menselijke zielen. Het was het meest prachtige wat ik ooit gezien heb. Ik ging erin binnen en het was overweldigend. Het leek op alle liefde die je hebt gewild en het was het soort liefde dat verzorgt, heelt, regenereert.

Toen ik het Licht vroeg of het verder wilde gaan met verklaren, begreep ik wat de matrix van het Hoger Zelf is. Wij hebben een lichtraster om onze Aarde heen waarmee alle Hogere Zelven zijn verbonden. Het is als een groot gezelschap, een volgend subtiel energieniveau rondom ons, het geestelijk niveau, zou je kunnen zeggen. Toen, na een paar minuten, vroeg ik om meer opheldering. Ik wilde werkelijk weten wat het universum nu echt voorstelt en ik was bereid om op dat moment over te gaan. Ik zei: “Ik ben gereed, neem me”. Toen veranderde het Licht in het mooiste wat ik ooit heb gezien – een mandala van menselijke zielen op deze planeet.

Nu arriveerde ik bij mijn negatieve kijk op wat op de aarde gebeurde. Dus, toen ik het licht vroeg het voor mij op te helderen, zag ik in deze prachtige mandala hoe schitterend we zijn in onze essentie, onze kern. Wij zijn de meest prachtige schepselen. De menselijke ziel, de menselijke matrix die ons allen verbindt is absoluut fantastisch, elegant, exotisch, alles. Ik kan niet goed genoeg benadrukken hoe het mijn mening van de menselijke wezens op dat moment onmiddellijk veranderde.

Ik zei: “Oh God, ik wist niet hoe mooi we zijn”. Op elk niveau, hoog of laag, in welke vorm je ook bent – je bent de meest schitterende creatie. Het verbaasde me dat ik in geen enkele ziel boosaardige bedoelingen zag. Ik zei: “Hoe is dit mogelijk?” Het antwoord was dat geen enkele ziel in aanleg boosaardig is. De verschrikkelijke dingen die mensen kunnen overkomen, veroorzaken dat ze duivelse dingen doen, hoewel hun zielen niet het kwaad bezitten. Wat alle mensen zoeken, wat hen steunt is liefde. Het Licht vertelde me – wat de mens vervormt is een gebrek aan liefde.

De openbaringen van het Licht leken maar door te gaan. Toen vroeg ik het Licht: “Betekent dit dat de mensheid gered wordt?” Toen, als een trompetstoot met een waterval van spiraliserende lichten, sprak het grote Licht: herinner je dit en vergeet het nooit meer – jij redt, verlost en heelt jezelf. Dat heb je altijd gedaan, dat zul je altijd doen.  Je werd geschapen met de macht om dat te doen, reeds voordat de wereld werd geschapen.

Op dat moment besefte ik zelfs meer …ik besefte dat WE REEDS VERLOST ZIJN en wij verlossen onszelf omdat we ontworpen waren om onszelf te corrigeren, evenals de rest van God’s universum. Hier gaat het allemaal om bij de tweede komst. Ik dankte God’s Licht uit heel mijn hart. Het enige wat bij me opkwam waren deze eenvoudige woorden die mijn volkomen waardering uitdrukte: “Oh mijn lieve God, lief universum, mijn lieve Grote Zelf, ik heb mijn Leven.lief.

“Het Licht leek me zelfs dieper in te ademen. Het leek alsof het Licht me volledig wilde opnemen. Het Liefdeslicht is tot op de dag van vandaag onbeschrijfelijk. Ik kwam een andere gebied binnen, nog dieper dan de vorige en ik werd me bewust van nog iets groter, veel groter. Het was een geweldige Lichtstroom, enorm groot en vol, in het Hart van het leven. Ik vroeg wat dit was.

Het Licht antwoordde: “Dit is de Rivier van het Leven. Drink dit mannawater en breng het naar je hart.” Dus dat deed ik. Ik nam een grote slok en nog een slok. Het indrinken van het Leven zelf – ik was in vervoering.

Toen zei het Licht: “Je hebt een wens.” Het Licht wist alles over mij, elk verleden, heden en toekomst.

“Ja!” fluisterde ik.

Ik vroeg of ik de rest van het Universum mocht zien, buiten ons zonnestelsel, buiten alle menselijke illusie. Het Licht vertelde me toen dat ik met de Stroom mee kon gaan. Dat deed ik, en werd door het Licht meegevoerd naar het einde van een tunnel. Ik voelde en hoorde een serie zeer zachte supersonische knallen. Wat een haast!

De Lege Ruimte

Plotseling leek het dat ik van de planeet weggeschoten werd op de stroom van het Leven. Ik zag de aarde verdwijnen. Het zonnestelsel zoefde in al haar schoonheid voorbij en verdween. Ik vloog sneller dan het licht door het centrum van de galaxy, nam nog meer kennis op. Ik leerde dat deze galaxy en alle sterrenstelsels in het Universum barsten van veel soorten Leven. Ik zag vele werelden.  Het goede nieuws is dat we niet alleen zijn in het Universum.

Toen ik me liet meevoeren met deze bewustzijnsstroom door het centrum van de galaxy, brak de stroom uiteen in een geweldig aantal energiegolven. De superclusters van sterrenstelsels met al hun oude wijsheid gleden voorbij, terwijl ik ergens naartoe ging, eigenlijk naartoe reisde. Maar toen realiseerde ik me dat als de stroom groter werd, ook mijn eigen bewustzijn groeide met alles wat ik van het Universum opnam! Een schepping gleed aan mij voorbij. Het was een onvoorstelbaar wonder! Ik was werkelijk een wonderkind, een kind in Wonderland!

Het leek alsof alle creaties in het Universum voor mij oprezen en weer verdwenen in een fonkelend Licht. Bijna onmiddellijk verscheen een tweede Licht. Het kwam van alle kanten en het was zo anders – een Licht dat samengesteld was uit elke frequentie in het Universum. Ik voelde en hoorde opnieuw verschillende fluweelzachte supersonische knallen. Mijn bewustzijn of wezen ontplooide zich om contact te maken met het gehele Holografische Universum en meer.

Toen ik overging in het tweede Licht, werd ik me bewust dat ik zo juist de Waarheid had getranscendeerd. Op die manier kan ik dit het beste beschrijven. Toen ik het tweede Licht binnenkwam, ontvouwde ik me buiten het eerste Licht. Ik bevond mij in een diepe stilte, buiten alle stilte. Ik kon de EEUWIGHEID zien of onderscheiden, achter de Oneindigheid.

Ik was in de Lege Ruimte.

Ik was in de pre-schepping, vóór de Big Bang. Ik was voorbij het begin van de tijd – het Eerste Woord – de Eerste Vibratie. Ik was in het Oog van de Schepping. Het was alsof ik het Gezicht van God aanraakte. Het was geen religieus gevoel. Het was gewoon alsof ik één was met het Absolute Leven en Bewustzijn.

Toen ik zei dat ik de eeuwigheid kon zien of onderscheiden, bedoelde ik dat ik kon ervaren hoe de gehele schepping zichzelf voortbracht. Het was zonder begin en zonder eind. Dit zet je wel aan het denken, niet? De wetenschappers zien de Big Bang als een enkele gebeurtenis die het Universum creëerde. Ik zag dat de Big Bang slechts één van de vele Big Bangs is die de universa eindeloos en gelijktijdig scheppen. Je zou het kunnen vergelijken met supercomputers die fractale geometrische vergelijkingen gebruiken.

De Ouden wisten dit. Ze zeiden dat het Opperwezen periodiek nieuwe Universa uitademde en andere Universa inademde. Deze tijdperken werden Yuga’s genoemd. De moderne wetenschap noemde dit de Big Bang. Ik was in een absoluut, zuiver bewustzijn. Ik kon zien of voelen hoe alle Big Bangs of Yuga’s zichzelf schiepen en lieten verdwijnen. Ik beleefde ze alle gelijktijdig. Ik zag dat elk klein deeltje van de schepping die macht tot scheppen bezit. Het is erg moeilijk om dit uit te leggen. Ik ben hierover nog steeds sprakeloos.

Het kostte me jaren, nadat ik was teruggekeerd, om maar iets van de ervaring van de lege Ruimte in woorden uit te drukken. Ik kan je nu dit vertellen – de Leegte is minder dan niets en toch meer dan alles wat is! De Leegte is de absolute nul – de chaos vormt alle mogelijkheden. Het is het Absolute Bewustzijn, veel meer zelfs dan de Universele Intelligentie.

Waar bevindt zich de Lege Ruimte? Ik weet het. De Lege Ruimte bestaat binnen en buiten alles. Jij bent – zelfs nu in dit leven – altijd gelijktijdig in en buiten de Leegte. Je hoeft nergens heen te gaan of te sterven om daar te komen. De Leegte is het vacuüm of niets tussen alle fysische manifestaties. De RUIMTE tussen atomen en hun deeltjes.

De moderne wetenschap is deze ruimte tussen alles aan het bestuderen. Ze noemen dit het Nul-punt. Zodra ze het proberen te meten, raken hun meetinstrumenten van slag – zij kunnen de oneindigheid niet meten. Ze kunnen op geen enkele manier de oneindigheid nauwkeurig meten. Er bestaan meer nul-ruimtes in je eigen lichaam en in het Universum dan iets anders.

Wat de mystici de Leegte noemen is niet een lege ruimte. Het is zo vol van energie – een ander soort energie dat alles wat we zijn heeft gecreëerd. Alles na de Big Bang is vibratie, vanaf het eerste Woord, dat de eerste vibratie is. Het bijbelse ‘Ik Ben’ wordt echt gevolgd door een vraagteken. “Ik ben – Wat ben Ik?”

Dus de schepping is God die ZichZelf op elke voorstelbare manier verkend, in een voortdurend, oneindig onderzoek door middel van ieder van ons. Door elke haartje op je hoofd, door elk blad aan de boom, door elk atoom – onderzoekt God ZichZelf, de grote ‘Ik Ben’. Ik ben gaan zien dat alles wat bestaat, het Zelf is, letterlijk, jouw Zelf, mijn Zelf. Alles is het grote Zelf. Daarom weet God zelfs dat een blad valt. Dat is mogelijk omdat waar je ook bent het centrum van het universum is. Elke plek van een atoom is het centrum van het universum. Daarin bestaat God en God is de Lege Ruimte.

Toen ik de Leegte en alle Yuga’s of scheppingen onderzocht, bevond ik mij volledig buiten de tijd en ruimte zoals wij die kennen. In deze vergrootte staat, ontdekte ik dat de schepping gaat over het Absolute Zuivere Bewustzijn, of God, die in het Ervaren van het Leven verschijnt zoals wij die kennen. De Leegte zelf was verstoken van ervaring. Het is het pre-leven, voor de eerste vibratie. Het Opperwezen is meer dan Leven en Dood. Daarom is er meer dan het ervaren van ‘leven en dood’ in het Universum!

Ik was in de Leegte en ik was me bewust van alles wat ooit geschapen is. Het was net of ik door de ogen van God zag. Ik was God geworden. Plotseling was ik niet meer ik. Het enige wat ik kan zeggen was – ik keek door de ogen van God. En plotseling wist ik waarom elk atoom bestond en ik kon alles zien. Het meest interessante was dat ik uit de Lege Ruimte terugkeerde met het besef dat God daar niet is. God is hier. Daar gaat het allemaal om.

Dus deze voortdurende zoektocht van het menselijk ras om erop uit te gaan teneinde God te vinden … God gaf ons alles, alles is hier, dit is het belangrijkste. En waar wij ons nu bevinden –  God’s onderzoek van God door middel van ons. De mens is zo druk bezig God te worden dat ze vergeten te beseffen dat ze God al zijn en dat God ons wordt. Daar gaat alles om.

Toen ik dit besefte, was ik klaar met de Lege Ruimte en wilde terugkeren naar deze schepping, of Yuga. Dit leek me de meest natuurlijke weg. Toen kwam ik plotseling terug door het tweede Licht, of de Big Bang en ik hoorde weer diverse supersonische knallen. Ik liet me door de bewustzijnsstroom door alle creaties meevoeren en wat was dat een gebeurtenis! De superclusters van sterrenstelsels die ik beleefde gaven me nog meer inzichten.

Ik passeerde het centrum van onze galaxy, wat een zwart gat is. Zwarte gaten zijn de grote processoren (verwerkingseenheden) of omvormers van het Universum. Weet je wat er zich aan andere kant van een Zwart Gat bevindt? Wij – onze galaxy – die vanuit een ander Universum zijn omgevormd, ‘gerecycled’. In zijn totale energieconfiguratie lijkt de galaxy op een fantastische stad van lichten. Alle energie aan deze kant van de Big Bang is licht. Elk subatoom, atoom, ster, planeet, zelfs het bewustzijn is van licht gemaakt en bezit een frequentie en/of deeltje. Licht is levend materiaal. Alles is uit licht gemaakt, zelfs stenen. Dus alles is levend. Alles is gemaakt uit het Licht van God, alles is zeer intelligent.

Het Licht van Liefde

Toen ik me liet meevoeren door de stroom, kon ik uiteindelijk een geweldig Licht zien naderen. Ik wist dat dit het eerste Licht was – de Lichtmatrix van het Hoger Zelf van ons zonnestelsel. Toen verscheen het gehele zonnestelsel in het Licht, wat gepaard ging met een van die supersonische knallen.

Ik zag dat het zonnestelsel waarin wij leven een groter, lokaal lichaam is. Dit is ons plaatselijk lichaam en we zijn veel groter dan we ons kunnen voorstellen. Ik zag dat het zonnestelsel ons lichaam is. Ik ben hiervan een onderdeel en de aarde is dit scheppende wezen dat we zijn en wij zijn hiervan een bewust onderdeel. Maar wij zijn hiervan slechts een deeltje. We zijn niet alles, maar we zijn dat deel dat weet dat het zo is.     

Ik kon alle energie zien die dit zonnestelsel opwekt en het is een ongelooflijke lichtshow! Ik kon de muziek der sferen horen. Ons zonnestelsel genereert – zoals alle hemelse lichamen – een uniek lichtmatrix, geluid en trillingsenergieën. Ontwikkelde beschavingen uit andere sterrenstelsels kunnen het leven – zoals wij dit in het universum kennen – plaatsen, herkennen aan zijn vibratie of energiematrix. Het is een kinderspelletje. Het Wonderkind van de aarde (de menselijke wezens) maken op dit moment veel lawaai, zoals kinderen die in de tuin van het universum spelen.

De stroom bracht me rechtstreeks naar het centrum van het Licht. Ik werd omarmd door het Licht toen het me door zijn adem naar zich toetrok, waarop weer een andere zachte supersonische knal volgde.

Ik bevond me in dit Licht van Liefde terwijl de levensstroom door me heen vloeide. Ik moet opnieuw zeggen dat het de meest liefdevolle, oordeelloze Licht is. Het is de ideale ouder voor dit Wonderkind.

“Wat nu?” vroeg ik me af.

Het Licht legde me uit dat er geen dood bestaat, we zijn onsterfelijke wezens. We er altijd al geweest! Ik besefte dat we deeluitmaken van een natuurlijk levend systeem dat zichzelf eindeloos ‘recycled’, omvormt. Mij was nooit verteld dat ik terug zou komen. Ik wist alleen dat dit zou gebeuren. Het was zo logisch nadat ik alles had gezien.

Ik weet niet hoelang ik in het Licht was, in menselijke tijd. Maar er kwam een moment, toen ik besefte dat al mijn vragen beantwoord waren, dat mijn terugkeer aanstaande was. Toen ik zei dat al mijn vragen beantwoord waren, bedoelde ik dit letterlijk. Al mijn vragen waren beantwoord. Elk mens heeft een ander leven en moet een reeks vragen oplossen. Sommige vragen van ons zijn universeel, maar ieder van ons onderzoekt op zijn eigen unieke manier het Leven, zoals wij dit noemen. Dit geldt voor iedere levensvorm, van bergen tot aan elk blad van een boom.

En dat is erg belangrijk voor de rest van ons in dit Universum. Want het draagt allemaal bij aan het Grote Plaatje, de volheid van het Leven. Wij zijn letterlijk God die ZichZelf onderzoekt in een oneindige Dans van het Leven. Onze uniekheid versterkt, verbetert al het Leven.

De terugkeer naar de aarde

Toen ik aan mijn terugkeer naar mijn levenscyclus begon, kwam het nooit bij me op dat ik naar hetzelfde lichaam zou terugkeren. Het maakte me niets uit, ik had een volkomen vertrouwen in het Licht en in het levensproces. Toen de stroom samensmolt met het grote Licht, vroeg ik of ik nooit de openbaringen en de gevoelens zou mogen vergeten die ik aan de andere kant had meegemaakt.

Er volgde een ‘Ja’. Het voelde alsof mijn ziel gekust werd.

Toen werd ik opnieuw door het Licht meegenomen naar het trillingsgebied. Het proces werd omgedraaid en ik ontving zelfs meer informatie. Ik kwam thuis en ik ontving lessen over de mechaniek van de reïncarnatie. Ik kreeg antwoorden op al die kleine vragen van mij – hoe werkt dit, hoe werkt dat. Ik wist dat ik opnieuw zou incarneren. De aarde is een grote bewerker van energie en het individuele bewustzijn evolueert van het een naar het ander.

Ik zag me voor het eerst als een mens en ik was blij mens te zijn. Door alles wat ik had gezien, was ik al blij een atoom in dit universum te zijn. Eén atoom. Een menselijk deel van God te zijn … dit is de meest fantastische zegen. Het is een zegen die onze stoutste verwachting overtreft – een menselijk deel van deze ervaring te mogen zijn is overweldigend, schitterend. Elk van ons – wat we ook zijn, verknipt of niet – is een zegen voor de planeet, zoals we hier zijn.

Dus ik ging door het incarnatieproces en verwachtte als een baby geboren te worden. Maar ik kreeg een les in hoe de individuele entiteit en het bewustzijn evolueert. Dus ik kwam terug in dit lichaam. Wat was ik verrast toen ik mijn ogen opendeed. Ik weet niet waarom, want ik begreep dit, maar toch was het een grote verrassing weer terug in mijn lichaam te zijn, terug in mijn kamer met iemand die naar mij keek en huilde. Het was mijn verzorger. Ze was al anderhalf uur bij me nadat ze me dood had gevonden. Ze was er zeker van dat ik dood was, alle tekens van de dood waren er – ik werd al stijf.

We weten niet hoelang ik dood ben geweest, maar we weten wel dat ik na anderhalf uur werd gevonden. Ze had rekening gehouden met mijn wens om mijn dode lichaam enkele uren alleen te laten. Zij hadden een versterkte stethoscoop en veel manieren om de vitale functies te checken. Zij kon bevestigen dat ik echt dood was. Het was geen bijna-doodervaring. Ik heb de dood minstens anderhalf uur ervaren. Ze vond mij dood en ze controleerde mij met de stethoscoop, mat mijn bloeddruk en hartsnelheid. Toen ontwaakte ik en zag het licht buiten. Ik probeerde overeind te komen om er naartoe te lopen en viel uit mijn bed. Zij hoorde een bons, rende naar binnen en vond me op de vloer.

Toen ik herstelde, was ik zeer verbaasd over wat mij was overkomen. In het begin had ik geen enkele herinnering hieraan. Steeds opnieuw gleed ik weg uit deze wereld en bleef maar vragen: “Ben ik in leven?” Deze wereld leek meer op een droom als die andere. Binnen drie dagen voelde ik me weer normaal, helder, maar toch anders dan in mijn oude leven. Mijn herinnering aan mijn reis kwam later terug. Fouten zag ik niet meer bij de mens, zoals ik vroeger had gezien. Voor die tijd stond ik altijd met mijn oordeel klaar. Ik dacht dat veel mensen geschift waren, in feite dacht ik dat ze allemaal verknipt waren. Maar daar ben ik heel anders over gaan denken.

Ongeveer drie maanden later, zei een vriend dat ik me opnieuw moest laten testen. Dus ik ging naar het ziekenhuis en liet allerlei scans maken. Ik voelde me echt goed, dus was ik bang om slechts nieuws te krijgen. Ik herinner me de dokter die de eerste en de laatste scans zag en zei: “Welnu, er is niets meer te zien”. Ik zei: “Werkelijk, dit moet een wonder zijn?” Hij zei: “Nee, deze dingen gebeuren, het zijn spontane genezingen”. Hij deed alsof hij niet onder de indruk was. Maar, het was een wonder en ik was wel onder de indruk, zelfs indien ik de enige zou zijn.

De lessen die ik leerde

De mysterie van het leven heeft weinig te maken met intelligentie. Het universum is helemaal geen intellectueel proces. Het intellect is behulpzaam, het is briljant, maar we gebruiken dit nu te veel, in plaats van onze harten en de wijzere delen van onszelf.

Het centrum van de aarde is deze grote transmuteerder van de energie, zoals je kunt zien in de plaatjes van de magnetische velden van onze aarde. Dat is onze cyclus – het aantrekken van incarnerende zielen, steeds opnieuw. Een teken dat je menselijk niveau bereikt, dat je een individueel bewustzijn begint te ontwikkelen.

De dieren hebben een groepsziel en zij incarneren in groepszielen. Een hert zal altijd een hert zijn. Maar als mens geboren te zijn – of het nu misvormd of een genie is – laat zien dat je op weg bent om naar een individueel bewustzijn ontwikkeld te worden. Dit maakt weer onderdeel uit van het groepsbewustzijn dat mensheid wordt genoemd.

Ik zag dat rassen persoonlijkheidsclusters zijn. Naties zoals Frankrijk, Duitsland en China hebben ieder een eigen persoonlijkheid. Steden hebben persoonlijkheden, hun plaatselijke groepszielen trekken bepaalde mensen aan. Families hebben groepszielen. De individuele identiteit ontwikkelt zich als onderdeel van een fractal – de groepsziel onderzoekt onze individualiteit. De verschillende vragen die wij allen kennen, zijn zeer belangrijk. Op die manier verkent God ZichZelf – door middel van ons. Je zult je Zelf vinden en je zult God vinden in dat Zelf, want het is het enige Zelf.

Bovendien begon ik in te zien dat alle mensen zielmaatjes zijn. Wij zijn onderdeel van dezelfde zielopdeling in veel creatieve richtingen, maar zijn toch dezelfde. Nu beschouw ik elk menselijk wezen dat ik ooit zal zien als een zielmaat, mijn zielmaat, degene waar ik altijd naar uit heb gezien. Bovendien, de grootste zielmaat die je ooit zal krijgen ben jezelf.

Wij zijn zowel mannelijk en vrouwelijk. Wij ervaren dit in de baarmoeder en wij ervaren dit in de reïncarnatiestaat. Wanneer je die ultieme zielmaat buiten jezelf zoekt, dan zul je deze nooit vinden – hij of zij is niet daar. Net zoals God niet ‘daar’ is. God is hier. Zoek God niet buiten jezelf. Kijk in jezelf. Begin aan de grootste liefdesaffaire die je ooit hebt gehad … met je Zelf. Je zult vanuit hier alles liefhebben.

Ik ben afgedaald in wat jullie misschien de Hel noemen en het was verrassend – ik zag geen Satan noch duivel. Mijn afdaling in de Hel was een afdaling in iemands gebruikelijke menselijke ellende, onwetendheid en de duisternis van het niet-weten. Het leek wel een eeuwige ellende. Maar ieder van de miljoenen zielen rondom mij bezaten een klein sterrenlicht dat altijd beschikbaar was. Maar niemand scheen hier aandacht aan te schenken. Ze werden te zeer in beslag genomen door hun eigen pijn, trauma en ellende. Maar, na wat een eeuwigheid leek, begon ik het Licht te roepen, zoals een kind om zijn ouders roept voor hulp.  

Toen opende zich het Licht en vormde een tunnel om mij heen en schermde me af voor al die angst en pijn. Zo is de Hel in werkelijkheid. Dus wij leren om elkaars handen vast te houden, om samen te komen. De deuren van de Hel staan nu open. Wij gaan ons met elkaar verbinden, wij houden elkaars handen vast en wandelen samen de Hel uit. Het Licht kwam naar mij toe en veranderde in een enorme gouden engel. Ik zei: “Ben je de engel van de dood?” Het liet me weten dat het mijn overziel was, de matrix van mijn Hoger Zelf, een superoud deel van onszelf. Toen werd ik door het Licht meegenomen.

Spoedig zal onze wetenschap de geest kwantificeren. Zal dat niet prachtig zijn? We hebben nu al apparaten die gevoelig zijn voor subtiele energie of geestenergie. De fysici gebruiken deze magneetringen om atomen op elkaar te laten botsen en de samenstelling te zien. Ze zijn gekomen tot quarks en charm en al die andere kleinste deeltjes. Welnu, op een dag zullen zij bij dat deeltje komen dat alles bijeenhoudt en ze zullen het God noemen.

Met magnetische ringen zullen ze niet alleen zien wat in een atoom zit, maar ze creëren ook deeltjes. Gelukkig hebben de meeste een kort leven van milli- en nanoseconden. Wij zijn gaan zien dat we ook creëren wanneer we hiermee doorgaan. Ik zal dan ook nooit vergeten dat ik in een gebied kwam waarbinnen een punt bestaat, voorbij alle kennis, waar wij de volgende fractal gaan scheppen, het volgende niveau. Wij hebben die macht om te creëren wanneer we ontdekken. En dat is God die zich door middel van ons uitbreidt.

Sinds mijn terugkeer heb ik het Licht spontaan ervaren en ik heb geleerd hoe ik bijna elk moment in mijn meditatie die ruimte kan binnengaan. Ieder van jullie kan dit. Je hoeft hiervoor niet te sterven. Het behoort tot je uitrusting – je hebt hiervoor al je circuits. Het lichaam is een universum van een ongelooflijk Licht. Geest probeert ons niet uit ons lichaam te duwen. Dit gebeurt dus niet. Stop met het proberen God te worden – God wordt jou – hier.

Het verstand is als een kind dat door het universum rent, het vraagt dit en terwijl het denkt schept het de wereld. Maar ik vraag je verstand: “Wat heeft je moeder hiermee te maken?” Dat is het volgende niveau van het spirituele gewaarzijn. Oh, mijn moeder! En plotseling geef jij je ego op, want je bent niet de enige ziel in het universum.

Een van mijn vragen aan het Licht was: “Wat is de Hemel?” Ik kreeg een rondreis langs alle hemels die geschapen waren – de Nirvana’s, de Gelukkige Jachtvelden, allemaal. Ik heb ze bezocht. Het zijn scheppingen van gedachtevormen die we hebben gecreëerd. Wij gaan niet echt naar de hemel – we worden omgevormd, ‘gerecycled’

Mellen-Thomas Benedict speaks:

In 1982 I died from terminal cancer. The condition I had was inoperable, and any kind of chemotherapy they could give me would just have made me more of a vegetable. I was given six to eight months to live.

I had been an information freak in the 1970s, and I had become increasingly despondent over the nuclear crisis, the ecology crisis, and so forth. So, since I did not have a spiritual basis, I began to believe that nature had made a mistake and that we were probably a cancerous organism on the planet. I saw no way that we could get out from all the problems we had created for ourselves and the planet. I perceived all humans as cancer—and that is what I got.

That is what killed me. Be careful what your world view is. It can feed back on you, especially if it is a negative world view. I had a seriously negative one. That is what led me into my death. I tried all sorts of alternative healing methods, but nothing helped.

So I determined that this was really just between me and God.  I had never really faced God before or even dealt with God. I was not into any kind of spirituality at the time, but I began a journey into learning about spirituality and alternative healing. I set out to do all the reading I could and bone up on the subject, because I did not want to be surprised on the other side. So I started reading on various religions and philosophies. They were all very interesting and gave hope that there was something on the other side. I ended up in hospice care.

I remember waking up one morning at home about 4:30 AM, and I just knew that this was it.

This was the day I was going to die. So I called a few friends and said goodbye. I woke up my hospice caretaker and told her. I had a private agreement with her that she would leave my dead body alone for six hours, since I had read that all kinds of interesting things happen when you die. I went back to sleep.

The next thing I remember is the beginning of a typical near-death experience. Suddenly I was fully aware—and I was standing up but my body was in the bed. There was this darkness around me. Being out of my body was even more vivid than ordinary experience. It was so vivid that I could see every room in the house. I could see the top of the house, I could see around the house, I could see under the house.

There was this Light shining. I turned toward the Light. The Light was very similar to what many other people have described in their near-death experiences. It was so magnificent. It is tangible; you can feel it. It is alluring; you want to go to it like you would want to go to your ideal mother’s or father’s arms.

As I began to move toward the Light, I knew intuitively that if I went to the Light, I would be dead. So as I was moving toward the Light I said, “Please wait a minute; just hold on a second here. I want to think about this. I would like to talk to you before I go.” To my surprise, the entire experience halted at that point. You are in control of your life-after-death experience. You are not on a roller coaster ride.

So my request was honored, and I had some conversations with the Light. The Light kept changing into different figures, like Jesus, Buddha, Krishna, mandalas, archetypal images and signs. I asked the Light, “What is going on here? Please, Light,  clarify yourself for me.  I really want to know the reality of the situation.” I cannot really say the exact words, because it was sort of telepathy.

The Light responded. The information transferred to me was that during your life-after- death experience your beliefs shape the kind of feedback you are getting before the Light. If you were a Buddhist or Catholic or Fundamentalist, you get a feedback loop of your own stuff. You have a chance to look at it and examine it, but most people do not. As the Light revealed itself to me, I became aware that what I was really seeing was our Higher Self matrix.

We all have a Higher Self, or an oversoul part of our being. It revealed itself to me in its truest energy form. The only way I can really describe it is that the Being of the Higher Self is more like a conduit. It did not look like that, but it is a direct connection to the Source that each and every one of us have. We are directly connected to the Source. So the Light was showing me the Higher Self matrix. I was not committed to one particular religion. So that is what was being fed back to me during my life-after-death experience.

As I asked the Light to keep clearing for me, to keep explaining, I understood what the Higher Self matrix is. We have a grid around the planet where all the Higher Selves are connected.

This is like a great company, a next subtle level of energy around us, the spirit level, you might say. Then, after a couple of minutes, I asked for more clarification. I really wanted to know what the Universe is about, and I was ready to go at that time. I said, “I am ready, take me.”

Then the Light turned into the most beautiful thing that I have ever seen: a mandala of human souls on this planet. Now I came to this with my negative view of what was happening on the planet. So as I asked the Light to keep clarifying for me, I saw in this magnificent mandala how beautiful we all are in our essence, our core. We are the most beautiful creations.

The human soul, the human matrix that we all make together, is absolutely fantastic, elegant, exotic, everything. I just cannot say enough about how it changed my opinion of human Beings in that instant. I said, “Oh, God, I did not know how beautiful we are.” At any level, high or low, in whatever shape you are in, you are the most beautiful creation.

The revelations coming from the Light  seemed to go on and on.  Then I asked the Light, “Does this mean that Mankind will be saved?” Then, like a trumpet blast with a shower of spiraling lights, the Great Light spoke, saying, “Remember this and never forget; you save, redeem and heal yourself. You always have. You always will. You were created with the power to do so from before the beginning of the world.”

In that instant I realized even more. I realized that WE HAVE ALREADY BEEN SAVED, and we saved ourselves because we were designed to self- correct like the rest of God’s Universe. This is what the second coming is about. I thanked the Light of God with all my heart. The best thing I could come up with was these simple words of total appreciation: “Oh dear God, dear Universe, dear Great Self, I Love My Life.”

The Light seemed to breathe me in even more deeply. It was as if the Light was completely absorbing me. The Love Light is, to this day, indescribable. I entered into another realm, more profound than the last and became aware of something more, much more. It was an enormous stream of Light, vast and full, deep in the Heart of Life. I asked what this was.

The Light responded, “This is the RIVER OF LIFE. Drink of this manna water to your heart’s content.” So I did. I took one big drink and then another. To drink of Life Itself! I was in ecstasy.

Then the Light said, “You have a desire.” The Light knew all about me, everything past, present and future. “Yes!” I whispered.

I asked to see the rest of the Universe, beyond our solar system, beyond all human illusion. The Light then told me that I could go with the Stream. I did, and was carried through the Light at the end of the tunnel. I felt and heard a series of very soft sonic booms. What a rush!

Suddenly I seemed to be rocketing away from the planet on this stream of Life. I saw the Earth fly away. The solar system, in all its splendor, whizzed by and disappeared. At faster than light speed, I flew through the center of the Galaxy, absorbing more knowledge as I went. I learned that this Galaxy, and all of the Universe, is bursting with many different varieties of LIFE. I saw many worlds. The good news is that we are not alone in this Universe!

As I rode this stream of consciousness through the center of the Galaxy, the stream was expanding in awesome fractal waves of energy. The super clusters of Galaxies with all their ancient wisdom flew by. At first I thought I was going somewhere, actually traveling. But then I realized that as the stream was expanding, my own consciousness was also expanding to take in everything in the Universe! All creation passed by me. It was an unimaginable wonder! I truly was a Wonder Child; a babe in Wonderland!

At this point, I found myself in a profound stillness, beyond all silence. I could see or perceive FOREVER, beyond Infinity.

I was in the Void.

I was in pre-creation, before the Big Bang. I had crossed over the beginning of time/the First Word/the First Vibration. I was in the Eye of Creation. I felt as if I was touching the Face of God. It was not a religious feeling. Simply, I was at one with Absolute Life and Consciousness.

When I say that I could see or perceive forever, I mean that I could experience all of creation generating itself. It was without beginning and without end. That is a mind expanding thought, isn’t it?

Scientists perceive the Big Bang as a single event which created the Universe. I saw during my life-after- death experience that the Big Bang is only one of an infinite number of Big Bangs creating Universes endlessly and simultaneously. The only images that even come close in human terms would be those created by super computers using fractal geometry equations.

The ancients knew of this. They said God had periodically created new Universes by breathing out and recreated other Universes by breathing in. These epochs were called Yugas. Modern science called this the Big Bang. I was in absolute, pure consciousness. I could see or perceive all the Big Bangs or Yugas creating and recreating themselves. Instantly I entered into them all simultaneously. I saw that each and every little piece of creation has the power to create. It is very difficult to try to explain this. I am still speechless about this.

It took me years after I returned from my near-death experience to assimilate any words at all for the Void experience. I can tell you this now: the Void is less than nothing, yet more than everything that is! The Void is absolute zero, chaos forming all possibilities. It is Absolute Consciousness, much more than even Universal Intelligence.

The Void is the vacuum or nothingness between all physical manifestations. It is the SPACE between atoms and their components. Modern science has begun to study this space between everything. They call it Zero point. Whenever they try to measure it, their instruments go off the scale, or to infinity, so to speak. They have no way, as of yet, to measure infinity accurately. There is more of the zero space in your own body and the Universe than anything else!

What mystics call the Void is not a void. It is so full of energy, a different kind of energy that has created everything that we are. Everything since the Big Bang is vibration, from the first Word, which is the first vibration. The biblical “I AM” really has a question mark after it. “I AM—What am I?” So creation is God exploring God’s Self through every way imaginable, in an on-going, infinite exploration through every one of us. I began to see during my near-death experience that everything that is, is the Self, literally your Self, my Self. Everything is the great Self. That is why God knows even when a leaf falls. That is possible because wherever you are is the center of the Universe. Wherever any atom is, that is the center of the Universe. There is God in that, and God in the Void.

As I was exploring the Void during my life-after- death experience and all the Yugas or creations, I was completely out of time and space as we know it. In this expanded state, I discovered that creation is about Absolute Pure Consciousness, or God, coming into the Experience of Life as we know it. The Void itself is devoid of experience. It is pre life, before the first vibration. Godhead is about more than Life and Death. Therefore there is even more than Life and Death to experience in the Universe!

When I realized this, I was finished with the Void and wanted to return to this creation, or Yuga. It just seemed like the natural thing to do. Then I suddenly came back through the second Light, or the Big Bang, hearing several more velvet booms. I rode the stream of consciousness back through all of creation, and what a ride it was! The super clusters of Galaxies came through me with even more insights. I passed through the center of our Galaxy, which is a black hole. Black holes are the great processors or recyclers of the Universe.

Do you know what is on the other side of a black hole? We are; our Galaxy, which has been reprocessed from another Universe. In its total energy configuration, the Galaxy looked like a fantastic city of lights.. All energy this side of the Big Bang is Light. Every sub atom, atom, star, planet, even consciousness itself is made of Light and has a frequency and/or particle. Light is living stuff. Everything is made of Light, even stones. So everything is alive. Everything is made from the Light of God; everything is very intelligent.

As I rode the stream on and on, I could eventually see a huge Light coming. I knew it was the First Light; the Higher Self Light Matrix of our Solar System. Then the entire Solar System appeared in the Light, accompanied by one of those velvet booms.

I could see all the energy that this Solar System generates, and it is an incredible Light show! I could hear the Music of the Spheres. Our Solar System, as do all celestial bodies, generates a unique matrix of light, sound and vibratory energies. Advanced civilizations from other star systems can spot Life as we know it in the Universe by the vibratory or energy matrix imprint. It is child’s play. The Earth’s wonder child (Human Beings) make an abundance of sound right now, like children playing in the backyard of the Universe.

The Light explained to me that there is no death; we are immortal Beings. We have already been alive forever! I realized that we are part of a natural living system that recycles itself endlessly. I was never told that I had to come back. I just knew that I would. It was only natural, from what I had seen during my life-after-death experience.

I don’t know how long I was with the Light, in human time. But there came a moment when I realized that all my questions had been answered and my return was near. When I say that all my questions were answered on the other side, I mean to say just that. All my questions have been answered. Every human has a different life and set of questions to explore. Some of our questions are universal, but each of us is exploring this thing we call Life in our own unique way. So is every other form of life, from mountains to every leaf on every tree.

That is very important to the rest of us in this Universe. Because it all contributes to the Big Picture, the fullness of Life. We are literally God exploring God’s Self in an infinite Dance of Life. Your uniqueness enhances all of Life.

As I began my return to the life cycle, it never crossed my mind, nor was I told, that I would return to the same body. It just did not matter. I had complete trust in the Light and the Life process. As the stream merged with the great Light, I asked never to forget the revelations and the feelings of what I had learned on the other side.

There was a “Yes.” It felt like a kiss to my soul.

Then I was taken back through the Light into the vibratory realm again. The whole process reversed, with even more information being given to me. I came back home, and I was given lessons from my near-death experience on the mechanics of reincarnation. I was given answers to all those little questions I had: “How does this work? How does that work?” I knew that I would be reincarnated.

The Earth is a great processor of energy, and individual consciousness evolves out of that into each one of us. I thought of myself as a human for the first time, and I was happy to be that. From what I have seen, I would be happy to be an atom in this Universe. An atom. So to be the human part of God—this is the most fantastic blessing. It is a blessing beyond our wildest estimation of what a blessing can be. For each and every one of us to be the human part of this experience is awesome and magnificent. Each and every one of us, no matter where we are, screwed up or not, is a blessing to the planet, right where we are.

I went through the reincarnation process expecting to be a baby somewhere. But I was given a lesson on how individual identity and consciousness evolve. I was so surprised when I opened my eyes. I do not know why, because I understood it, but it was still such a surprise to be back in this body, back in my room with someone looking over me, crying her eyes out. It was my hospice caretaker. She had given up an hour and a half after finding me dead. My body was stiff and inflexible. She went into the other room. Then I awakened and saw the light outside. I tried to get up to go to it, but I fell out of the bed. She heard a loud “clunk,” ran in and found me on the floor.

When I recovered, I was very surprised and yet very awed about what had happened to me during my near-death experience. At first all the memory of the trip that I have now was not there. I kept slipping out of this world and kept asking, “Am I alive?” This world seemed more like a dream than that one. Within three days I was feeling normal again, clearer, yet different than I had ever felt in my life. My memory of my near-death experience came back later. I could see nothing wrong with any human Being I had ever seen. Before that I was really judgmental. I thought a lot of people were really screwed up.  In fact, I thought that everybody was screwed up but me. But I got clear on all that.

About three months later a friend said I should get tested, so I went and got the scans and so forth. I really felt good, so I was afraid of getting bad news. I remember the doctor at the clinic looking at the before and after scans, saying, “Well, there is nothing here now.” I said, “Really, it must be a miracle”’ He said “No, these things happen; they are called spontaneous remissions.” He acted very unimpressed. But here was a miracle, and I was impressed, even if no one else was.

During my near-death experience I had a descent into what you might call Hell, and it was very surprising. I did not see Satan or evil. My descent into Hell was a descent into each person’s customized human misery, ignorance, and darkness of not knowing. It seemed like a miserable eternity. But each of the millions of souls around me had a little star of Light always available. But no one seemed to pay attention to it. They were so consumed with their own grief, trauma and misery. But, after what seemed an eternity, I started calling out to that Light, like a child calling to a parent for help.

Then the Light opened up and formed a tunnel that came right to me and insulated me from all that fear and pain, That is what Hell really is. So what we are doing is learning to hold hands, to come together. The doors of Hell are open now. We are going to link up, hold hands and walk out of Hell together. The Light came to me and turned into a huge golden Angel. I said, “Are you the Angel of Death?” It expressed to me that it was my oversoul, my Higher Self matrix, a super ancient part of ourselves. Then I was taken to the Light.

Soon our science will quantify spirit. Isn’t that going to be wonderful? We are coming up with devices now that are sensitive to subtle energy or spirit energy.  Physicists use these atomic colliders to smash atoms to see what they are made of. They have got it down to quarks and charm, and all that. Well, one day they are going to come down to the little thing that holds it all together, and they are going to have to call it…God. We are just beginning to understand that we are creating too, as we go along. As I saw forever, I came to a realm during my near-death experience in which there is a point where we pass all knowledge and begin creating the next fractal, the next level. We have that power to create as we explore. And that is God expanding itself through us.

Since my return I have experienced the Light spontaneously, and I have learned how to get to that space almost any time in my meditation. Each one of you can do this. You do not have to die or have a near-death experience to do this. It is within your equipment; you are wired for it already. The body is the most magnificent Light Being there is. The body is a Universe of incredible Light. Spirit is not pushing us to dissolve this body. That is not what is happening. Stop trying to become God; God is becoming you. Here.

I asked God: “What is the best religion on the planet? Which one is right?” And Godhead said, with great love: “I don’t care.” That was incredible grace. When Godhead said, “I don’t care,” I immediately understood that it is for us to care about. It is important, because we are the caring Beings. It matters to us and that is where it is important. What you have is the energy equation in spirituality. Ultimate Godhead does not care if you are Protestant, Buddhist or whatever. It is all a blooming facet of the whole. I wish that all religions would realize it and let each other be. It is not the end of each religion, but we are talking about the same God. Live and let live. Each has a different view. And it all adds up to the big picture; it is all important.

I went over to the other side during my near-death experience with a lot of fears about toxic waste, nuclear missiles, the population explosion, the rainforest. I came back loving every single problem. I love nuclear waste. I love the mushroom cloud; this is the holiest mandala that we have manifested to date, as an archetype. It, more than any religion or philosophy on Earth, brought us together all of a sudden, to a new level of consciousness. Knowing that maybe we can blow up the planet fifty times, or 500 times, we finally realize that maybe we are all here together, now.

For a period they had to keep setting off more bombs to get it in to us. Then we started saying, “we do not need this any more.” Now we are actually in a safer world than we have ever been in, and it is going to get safer. So I came back from my near-death experience loving toxic waste because it brought us together. These things are so big. As Peter Russell might say, these problems are now “soul size.” Do we have soul size answers” YES!

The clearing of the rain forest will slow down, and in fifty years there will be more trees on the planet than in a long time. If you are into ecology, go for it; you are that part of the system that is becoming aware. Go for it with all your might, but do not be depressed. It is part of a larger thing.

Earth is in the process of domesticating itself. It is never again going to be as wild a place as it once was. There will be great wild places, reserves where nature thrives. Gardening and reserves will be the thing in the future. Population increase is getting very close to the optimal range of energy to cause a shift in consciousness. That shift in consciousness will change politics, money, energy.

After dying, going through my near-death experience and coming back, I really respect life and death. In our DNA experiments we may have opened the door to a great secret. Soon we will be able to live as long as we want to live in this body.

After living 150 years or so, there will be an intuitive soul sense that you will want to change channels. Living forever in one body is not as creative as reincarnation, as transferring energy in this fantastic vortex of energy that we are in. We are actually going to see the wisdom of Life and death, and enjoy it. As it is now, we have already been alive forever.

This body, that you are in, has been alive forever. It comes from an unending Stream of Life, going back to the Big Bang and beyond.

This body gives life to the next life, in dense and subtle energy.

This body has been alive forever already.

This E-mailing Newsletter is a sharing from:

Patricia Diane Cota-Robles
New Age Study of Humanity’s Purpose
a 501 (c) 3 nonprofit educational organization

Website:

http://eraofpeace.org        

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s